Teraz już tylko druk ...

Ten dzień nadejść musiał i właśnie nadszedł.  Mój tekst zobaczę już wydrukowany w formie gotowej książki. Dziś oddałem go już po ostatniej, finalnej korekcie. Z jednej strony ulga, bo praca zakończona, a korekty nie należą do najbardziej interesujących zajęć, jakie można sobie wyobrazić. No i ile można poprawiać?!  Z drugiej jednak strony żal,  bo skończyła się przyjemność tworzenia, a dużo lepiej jest pisać, niż napisać. Jak już jednak w tym miejscu pisałem, spodziewam się, że bardzo szybko trzeba będzie przygotowywać wydanie drugie, poprawione i uzupełnione. Wierzę w skarby kryjące się w pamięci, albumach i szafach rodzin Gedanistów, wierzę w skorygowanie i uzupełnienie zamieszczonych w książce informacji, liczę na nowe fakty. Tymczasem jednak tworzy się okładka (jeszcze nie widziałem), a w przyszłym tygodniu ustalamy strategię promocyjną. Szczegóły wkrótce.

Powyżej Gedania w 1926 r., tylko nieco inna. Ot, taki żarcik (dziękuję Pani Dominiko) obrazujący radość, że książka już tuż, tuż. Wybaczcie autorowi ...

Sztandar

Historia “Gedanii” rozpoczynała się trzy razy: w 1922 r. (założenie klubu), 1945 r. (reaktywacja po II wojnie światowej) i w 1956 r. (reaktywacja po stalinowskiej reformie sportu, w trakcie której klub został praktycznie rozczłonkowany). To ważne daty, ale taką był też rok 1972. Uroczyście obchodzono wówczas 50-lecie klubu. Jedną z materialnych pozostałości po jubileuszu jest ufundowany wtedy sztandar. Był eksponowany w Ratuszu Głównego Miasta na wystawie w 2012 r. - widać go na zdjęciu z prawej strony. Aktualnie jest przechowywany w tymczasowej siedzibie “Gedanii” S.A. Warto przypomnieć listę jego fundatorów, czyli ludzi związanych z “Gedanią” i zainteresowanych kultywowaniem klubowych tradycji. Przez ten piękny gest sami stali się już jej częścią.
1. Roman Wyrobek
2. Brunon Zwarra
3. Jakub Bawelski
4. Edmund Matuszak
5. Stefan Grabowski
6. Klemens Kurowski
7. Roman Bellwon
8. Jan Biłyk
9. Zygfryd Suwała
10. Stefan Kozłowski
11. Jan Mienik
12. Franciszek Domaszke
13. Jan Kurowski

Fundatorzy to w większości  przedwojenni Gedaniści, którzy dobrze zdawali sobie sprawę z konieczności posiadania znaku, który będzie łączył nie tylko aktualnych członków klubu. W związku z porwaną historią "Gedanii" miał on także łączyć teraźniejszość z przeszłością, uważaną po wojnie za chwalebną, ale ... nie wartą specjalnie eksponowania. Dlaczego? To długa historia, którą opisuję szeroko w książce, a i w tym miejscu pewnie jeszcze nie raz przedstawię.  A pierwszy sztandar "Gedanii" przepadł w zawierusze wojennej, najprawdopodobniej został zniszczony przez hitlerowców.

Ci, którzy nie przeżyli wojny

W monumentalnej Księdze sportowców polskich, ofiar II wojny światowej 1939-1945 Bogdana Tuszyńskiego znaleźć można tylko jedną przedstawicielkę "Gedanii". To Edyta Gertruda Czoskówna.  Napiszę o niej następnym razem. Dlaczego tylko jedna osoba? Dr Tuszyński zastrzega wprawdzie, że nie rości sobie pretensji do wyczerpania tematu, ale to zbyt duży brak! Na odsłoniętej uroczyście w trakcie obchodów 50-lecia klubu tablicy, umieszczonej na stadionie "Gedanii" przy ul. Kościuszki napisano, że klub stracił w czasie wojny 75 członków (a przynajmniej tylu chciał upamiętnić).

Źródło: ibedeker.pl

Waldemar Moska w książce wydanej w 2004 r. (Polskie straty gdańskiego sportu w okresie II wojny światowej) naliczył 121 Gedanistów. Moja, niedokończona jeszcze kwerenda, przyniosła jeszcze więcej nazwisk członków klubu, którzy stracili życie w czasie ostatniej wojny światowej. Jaki z tego wniosek? Ano taki, że nikt do tej pory nie przeprowadził pełnej kwerendy i nie znamy nie tylko dokładnej liczby ofiar wojennych, ale także członków klubu. Nie jest to zarzut, bowiem źródła są bardzo rozproszone i na dodatek fragmentarycznie zachowane. Dlatego będę w tym miejscu publikował nazwiska Gedanistów i prosił o sprawdzanie lub dodawanie nowych. Wierzę, że wreszcie stworzymy listę pełną! Tymczasem poniżej zamieszczam pokaz slajdów z prezentacji wykonanej na potrzeby wystawy w 2012 r. Opracowana została na podstawie wspomnianej wyżej książki W. Moski. Są tam nie tylko Gedaniści.  Dzisiaj mógłbym tą listę jeszcze uzupełnić, nie do końca zgadzam się z pisownią niektórych nazwisk, ale to szczegóły. Umieszczam ją, aby uświadomić wszystkim skalę strat wojennych, aby rozpocząć temat.  Jeżeli znajdziecie Państwo tam swoich krewnych lub znajomych, proszę o kontakt.